Yvonne komt uit een gezin met zes meiden – ze is nummer vier. Haar vader was verbandmeester bij de Staatsmijnen, een energieke man met veel uiteen- lopende interesses. Net als Yvonne. Haar moeder kwam als een van de eerste Surinamers in haar eentje met de boot naar Nederland, vlak voor WO II. ‘Bij ons thuis was het altijd de zoete inval. Iedereen was op elk tijdstip wel- kom. Ik denk dat dat komt omdat mijn moeder een Surinaamse was. Mijn moeder vertelde dat ze erg moest wennen aan de Nederlandse gewoonte, dat je een afspraak moest maken als je op bezoek wilde komen en als je er dan was kreeg je koffie met heel zuinig één koekje.’

Haar Nederlands/Surinaamse opvoeding heeft haar gevormd: de nuchterheid van vader naast de sociale bewogenheid van de moeder. Bezit is niet het belangrijkste in het leven en wat je deelt vermenigvuldigt zich. Vooral dat laatste inspireert Yvonne om vrijwilligerswerk te doen, waar zij gemiddeld 3 tot 4 dagen per week mee bezig is. Onder meer als secretaris van de Sport- raad, die sporten en bewegen bij alle inwoners wil bevorderen, als voorzitter van een buurthuis, en woordvoerder van Stichting NoordgroeiT. Ze is ook actief als buurtbemiddelaar, als juridisch adviseur en als gespreks- begeleider bij ZilverGoud-bijeenkomsten. ‘Als je ergens goed in bent en je doet het graag is het heel fijn om dat met anderen te delen. Mijn drive is niet zozeer iets vóór mensen doen, maar vooral iets mét mensen samen doen.