ALTIJD OP ZOEK NAAR VERHALEN
Met mijn baan als verslaggever ben ik eigenlijk altijd op zoek naar verhalen in Rotterdam. Dat gebeurt op de meest onregelmatige tijden, dus heb ik soms best wel en uurtje over waarin ik iets kan doen voor de stad. Na wat googlen kwam ik op Zorgzaam010 en daar stond voor mij de perfecte match. Storytelling voor Museum Rotterdam. Koffie drinken met een oudere had ik ook wel gedaan, hoor. Maar dit ligt me nog meer!
Eigenlijk doe ik dit altijd al. Nu is het mooi dat ik daar iemand mee help.
Ik ben een ontzettende geschiedenis freak. Vrienden neem ik mee de stad in en dan vertel ik ze daar alles wat ik erover weet. Dat is gewoon heel natuurlijk voor me en daar zijn ze inmiddels ook wel aan gewend. Eigenlijk doe ik dit dus altijd al. Het is gewoon mooi dat ik er nu iemand mee help. Voor Museum Rotterdam ga ik het verhaal van Kamen, een Bulgaars Rotterdamse bouwer, vertellen. Zijn verhaal spreekt me aan omdat Rotterdam echt een werkstad is. Iedereen komt hiernaar toe om te werken. Ik houd van die 'Niet lullen maar poetsen' mentaliteit.
Het verhaal van Kamen is een van de vijf verhalen die in de vaste tentoonstelling van Museum Rotterdam wordt verteld. Het museum verzamelt voorwerpen en personen die wat vertellen over Rotterdam nu, en waarmee links gelegd kunnen worden met het verleden. De volkswagenbus waar Kamen in rijdt is bijvoorbeeld deel is van een nieuwe collectie: 'Echt Rotterdams Erfgoed'.
De volkswagenbus waar een Bulgaarse Rotterdammer in rijdt is deel van de collectie van Museum Rotterdam. Het is ‘Echt Rotterdams Erfgoed’."
Ik kreeg een korte opleiding tot verhalenverteller, waar ook gelegenheid was om de echte personen achter de verhalen te ontmoeten. Het verhaal zoals ik het nu vertel is dus door mijn versie van het verhaal van Kamen. Als vrijwilliger word ik deel van een team dat later weer nieuwe verhalenvertellers zal gaan begeleiden.
Als mensen het museum binnenkomen moet ik snel inschatten; hebben deze mensen zin om een verhaal te horen? Ik ga er pro-actief op af en vraag of ik ze iets extra's kan vertellen. Mijn vrienden zullen heus ook wel een keer komen om me uit te lachen. Of te luisteren. We zullen zien..
PS: Wil je deel van Ewoud's team worden? Check hier de hulpvraag.
Elly voor Rotterdam
Mijn moeder deed vroeger altijd vrijwilligerswerk. Ze had geen baan maar heeft altijd anderen geholpen. Ik heb daarom vanaf mijn 14e ook altijd vrijwilligerswerk gedaan. In onze wijk was dat heel normaal. Wanneer er sneeuw lag, veegden wij met alle kinderen uit de wijk de stoepen van de ouderen. Ook deden we boodschappen voor ze. Het werd een soort levenshouding om altijd anderen te helpen. Ik merk nu ook dat mijn kinderen het weer van mij overnemen.
Lees het verhaal