Toen de Eindhovense Maud (21) een jaar geleden voor haar studie Bedrijfskunde een halfjaar naar Kopenhagen ging, merkte zij hoe eenzaam je je kan voelen als je geen vrienden om je heen hebt. 'Hoe gek het ook klinkt: ik voelde me net een vluchteling'. Toen Maud weer in Nederland was, schreef ze zich via Zorgzaam010 in bij New Dutch Connections als maatje voor een jonge vluchteling. Maud is nu drie maanden buddy van Mohamed (26) uit Syrië. Hij volgde via New Dutch Connections een module bij ProRail. Wij vroegen Maud hoe het is om maatje te zijn van een vluchteling.
Waarom vind jij het zo belangrijk dat vluchtelingen worden geholpen?
'Men verlaat niet zomaar hun huis. Daarvoor moet heel wat aan de hand zijn. Ik heb zelf ook meegemaakt dat je je best eenzaam kan voelen in een onbekende stad. Ik merkte ook hoe goed het voelde toen ik nieuwe vrienden maakte. Hierdoor weet ik gewoon hoe belangrijk het is om mensen om je heen te hebben. Ik vind het fijn als ik dit ook terug kan doen voor een ander.'
Hoe en waar hebben jij Mohamed elkaar voor het eerst ontmoet?
'Oh dat is alweer lang geleden zeg, dat was bij het matchingsevent dat georganiseerd werd door New Dutch Connections. Hier kwamen alle coaches en maatjes en de deelnemers van de module bij ProRail bij elkaar om elkaar te ontmoeten. Mohamed was in het begin echt heel verlegen, hij zei bijna niets. Dat was voor mij even wennen, omdat ik altijd heel veel praat. Uiteindelijk is het een hele leuke avond geworden en hebben we bijna twee uur lang gepraat. Echt over van alles en nog wat. Na afloop vertelde Mohamed mij hoe dankbaar hij is om hier in Nederland te zijn dat raakte mij enorm.'
Hoe is het contact tussen jullie nu?
'Heel goed! We zien elkaar bijna elke week. We spreken vaak af om Nederlands te oefenen, of we maken een wandeling door Rotterdam of Delft (waar Mohamed studeert). Dan praten we over het leven en delen we geheimen. We vertrouwen elkaar echt. Er zijn zelfs geheimen die ik niet vertel aan mijn vrienden maar wel aan Mohamed. We maken echt veel mee met elkaar, laatst ook in Madurodam
‘We vertrouwen elkaar echt. Er zijn zelfs geheimen die ik niet vertel aan mijn vrienden maar wel aan Mohamed.‘
Fijn dat jij Mohamed helpt bij zijn Nederlands! Leer jij ook iets van Mohamed?
'Absoluut, heel veel zelfs. Mohamed maakt altijd heel veel grappen. Hij is echt een sfeermaker. Mohamed staat zo positief in het leven dat bewonder ik echt aan hem. Ik leer van hem om altijd positief te blijven. We zeuren in Nederland over zoveel kleine dingen, maar het contact met Mohammed laat me inzien dat ik hier in Nederland echt gelukkig moet zijn. En dat ik langzamer moet praten haha. Dat moet hij soms wel vijf keer op een dag tegen mij zeggen. Ja, je wordt echt heel zelfbewust van deze job.'
Zou jij het anderen aanraden om maatje te worden van een vluchteling?
'Ja, het zou eigenlijk verplicht moeten zijn. Het is heel mooi om anderen op deze manier weer een normaal leven te kunnen bieden. En je leert ook heel veel over jezelf.
Het project bij ProRail is inmiddels afgelopen, maar de inmiddels hechte vrienden Maud en Mohamed blijven elkaar gewoon nog zien. Wil je ook coach of maatje worden van een vluchteling? Geef je dan hier op.
Het verhaal van Jullie
Een aantal jaar geleden kreeg ik allerlei klachten waar de dokters geen raad mee wisten. Ik werd steeds zieker. Ik kreeg uitvals- en verlammingsverschijnselen en het voelde alsof ik spinnenwebben in mijn gezicht had. Ook kreeg ik hartklachten en ademhalingsproblemen. Na jaren zoeken wat mij zo ziek maakte, bleek ik iih te hebben (bij de meeste mensen beter bekend als pseudo tumor cerebri. Het is een zeldzame hersenziekte die bij ongeveer 1 op de 100.000 mensen voorkomt. Door een teveel aan hersenvocht is de druk in mijn hoofd, om mijn brein heen te hoog. Die druk kan zorgen voor heftige symptomen. Ik ben tegenwoordig rolstoelafhankelijk en kan steeds minder.
Lees het verhaal