Mirza (36) jaar, komt uit voormalig Joegoslavië. Hij is hier als kind naartoe gekomen met enkel de kleding die hij aanhad. In mei 1992 brak de oorlog uit in het voormalig Joegoslavië. Bij vluchten heb je geen keus. Het enige wat je weet is dat je weggaat uit je geboorteland, in welk land je belandt is een verrassing.

Mirza vluchtte eerst met zijn moeder, opa, oma en zus richting Kroatië. Zijn vader moesten ze achterlaten omdat hij verplicht werd het leger in te gaan. Later is hij nagekomen. Twee jaar lang leefden ze met in totaal 40 mensen in een appartement van 60 m2. Tussen Kroatië en Bosnië ontstonden toen ook spanningen. Aangezien Mirza moslim is, was hij vanaf dat moment niet meer welkom en opnieuw in levensgevaar.

Wat Mirza zich tijdens die periode vaker afvroeg was waarom hij op aarde was. Het leven heeft geen materiele waarde, maar emotionele waarde kan wel gecreëerd worden. Het slechte heeft ook het goede in zich. Het zaadje voor vrijwilligerswerk werd toen, op 9e jarige leeftijd, geplant.

Gelukkig werd hij uiteindelijk meegenomen door Nederlandse soldaten. Voordat hij in het AZC in Zwolle terecht kwam, heeft hij drie dagen onder een brug geslapen. Doordat Mirza en zijn familie eerst in Duitsland verbleven voordat ze werden meegenomen door Nederlandse soldaten, waren ze bang om teruggestuurd te worden. Met dank aan een vriendelijke Zwollenaar konden ze rechtstreeks een brief sturen naar Hare Majesteit. Tot hun verrassing werd hun brief beantwoord. Sterker nog, de brief werd per koets bezorgd en bracht goed nieuws: Ze mochten in Nederland blijven. “Vanaf toen kon ik weer leven".

Mirza’s vader was niet van plan om stil te blijven zitten nu hij in Nederland woonde. Alles wat hij aan klusjes kon krijgen, nam hij aan. Zo maakte hij prullenbakken schoon op vrijwillige basis in de hoop dat hij zich kon bewijzen om ook echt werk te krijgen. Geen kans op werk, maar een herlocatie kwam wel voorbij. Rotterdam was het eindstation van Mirza en zijn familie.

Schoonmaken & klussen, werk wat ze niet echt gewend waren en waar ze uiteindelijk ook niet het genot uit hebben kunnen halen. Het geluk kwam niet meer Mirza’s vader zijn kant op. Na de oorlog is Mirza samen met zijn vader en moeder weer terug gegaan naar Bosnië. De ouders van Mirza werden hier weer gelukkig, Mirza zag helaas te veel van het pijnlijke verleden terug in de oude straten.

Mirza vertrok weer naar Rotterdam en nam naast de werkmentaliteit van zijn vader ook zijn eigen gezin mee. Momenteel werkt Mirza al 18 jaar in Nederland. Hij maakte lange tijd lange weken van wel zeven dagen. Zo kon hij geld sparen om richting zijn familie is Bosnië te sturen.

Vrijwilligerswerk doen is een logische stap voor Mirza. Hij vindt dat hij zoveel heeft gekregen, dat wil hij ook graag teruggeven. Hij zag bij anderen hoe goed het hen deed om te helpen. Dat wilde hij ook.

Mirza wil het liefste mensen helpen en mensen steunen. Met werk in de financiële sector en zijn ervaring als nieuwkomer kan hij andere nieuwkomers helpen en ondersteunen bij het begin van hun traject in Nederland. Benieuwd naar Mirza’s hulpaanbod? Bekijk zijn profiel hier.